Het begon allemaal op 6 augustus 1975 toen onze eerste poes AMIN bij ons kwam wonen.


Amin

Op deze foto 5 jaar oud
haar dochter Morriske: hiernaast

Amin: een lief klein zwart opdondertje van amper 6 weken oud. Lief, aanhankelijk, maar niettemin erg zelfstandig, is ze haar weg door het poezenleven gegaan. . Ziek is ze niet vaak geweest.Haar pad liep gelukkig over rozen Op een zomeravond in augustus, negentien jaar later, hebben we afscheid van haar genomen. Ze heeft zich moe te ruste gelegd en voor altijd ingeslapen.

Eén keer toen ze nog piepjong was is ze op vrijersvoeten gegaan en zwanger thuisgekomen. Vader onbekend, natuurlijk, maar de 4 kittens waren er niet minder om geliefd.
Drie van hen vonden een goed onderkomen. Maar het vierde was wel erg speciaal en dat moest blijven.


Morriske, ook een dame ondanks haar naam, was een schattige gestreepte grijze poes. Zo vreselijk lief, mollig en aanhankelijk.Een beetje dom, ze begreep het allemaal niet zo goed, maar dat hoefde ook niet want er werd toch voor haar gezorgd.
Zij werd, samen met haar moeder overigens, gesteriliseerd voor ze een nestje op de wereld kon zetten en ook zij bleef lange tijd bij ons. Zeventien jaar lang. We hadden het nog veel langer gewild. Helaas kreeg ons Morriske botkanker en moesten we haar laten inslapen.

Amin en Morriske zijn reeds vele jaren van ons heen gegaan, maar nog dagelijks denken we aan hen. Hun fotootje staat op de schouw, hun herinnering is in ons hart. Voor altijd

home